Διαβάζοντας σε ένα καφέ της Κηφισίας χτές το πρωί την Athens Voice έπεσα πάνω σε αυτόν τον όρο που αποτελεί και τον τίτλο του παρόντος άρθρου. Δεν σας κρύβω ότι σχεδόν αστραπιαία ήρθε στην σκέψη μου, η μίξη των πολιτισμών , των θεωριών και των κουλτουρών που εμπεριέχει το συγκεκριμένο “όργανο”. Λίγο gothic , πολύ κλαρίνο ή πολύ gothic και λίγο κλαρίνο. Ο καθένας μας γνωρίζει για τον εαυτό του τις ποσοστώσεις αλλά αυτό που είναι κοινό σε όλους είναι η ύπαρξη και των δύο στοιχείων . Πραγματίκα αν το καλοσκεφτεί κανείς σε μια χώρα που το κλαρίνο είναι “σχεδόν” το εθνικό μας μουσικό όργανο, οι gothic επιρροές δεν είναι λίγες, και όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς κραταίες σε ορισμένες πτυχές την κοινής ζωής.
Το πρόβλημα της πίστης
Μια εβδομάδα πρίν το Άγιο Πάσχα και κατά το σύνηθες μαζί με τα πάθη του Χριστού,κάνουν την εμφάνιση του και τα “πάθη” του λαού.Σε διάφορες συζητήσεις διακρίνω μια απαξίωση του πολιτικού συστήματος και όντας υποστηρικτής μιας πιο αισιόδοξης προοπτικής των πραγμάτων, παρατηρώ ότι με τον έρχομο των εορτών αναδεικνύεται μια ακόμη απαξίωση.Αυτή του θρησκευτικού συστήματος !!! Δεν θα μπω στην διαδικασία να αποδείξω αν υπάρχει ή όχι Θεός αλλά διαπιστώνω ότι πλέον συνέχεια και περισσότεροι δηλώνουν “Άθεοι” . Γιατί Όμως ;
You dont Know Love like you used to…
…λένε οι Editors σε ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια τους και πριν σας παραθέσω το video από το youtube παρακάτω στέκομαι στο πρώτο σχόλιο:
The choreography is one of the most powerful ones I’ ve ever seen…
You people can call it weird, strange, mad, twisted…
Still the energy is vibing and completes the song in an utter brilliant way…
Loved it..in a way I definitely am not used to!
Παρατηρώντας την χoρογραφία όπως έκανε ο σχολιαστής του video αισθάνθηκα ότι οι περισσότεροι μας (και εγώ μαζί) πολλές φορές καταλήγουμε να χορεύουμε ακαταλαβίστικα σε χορογραφίες που μας παρασέρνουν σε μονοπάτια περίεργα και διαφορετικά. Κάποιες φορές ξένα κάποιες άλλες αφιλόξενα.
Όμως αυτή η διαδικασία πως μας επηρεάζει;
Μήπως τελικά αλλάζουμε τόσο που η “αγάπη” δεν είναι όπως την “συνηθίσαμε” ή όπως την μάθαμε; Τελικά η επιμονή μας στην αγάπη που έχουμε μάθει μας κρατάει πίσω σε αυτή την άγνωστη “χoρογραφία” που η δύναμη της συνήθειας δεν μας αφήνει να χορέψουμε;
Πιστέυω ότι σε όλους μας έρχεται η στιγμή της επιλογής!!! Ή χορεύουμε και ας χάσουμε μερικά βήματα ή καθόμαστε στο περιθώριο όπως οι “θεατές” του videoclip και ονειρευόμαστε με γλαφυρά χρώματα αυτό που ζωντανά συμβαίνει μπροστά μας!!!
Εν τέλει σε κάθε περίπτωση we don’t know love like we used to….
O καθρέφτης της αλήθειας
Όσο περισσότερο ασχολούμαι με την ψυχανάλυση και προσπαθώ να βρώ το μονοπάτι που ίσως κάποτε μου δείξει τον δρόμο της αυτογνωσίας,κατά την διάρκεια συναντώ πολλούς “ανόητους” που ισχυρίζονται ότι το έχουν βρεί.Θα μου πείτε γιατί “ανόητους” και όχι “πεφωτισμένους” ή όποιο άλλο επίθετο που μπορεί περίτεχνα και κολακευτικά να τους περιγράψει; Θα επιχειρήσω να απαντήσω συνοπτικά και με σαφήνεια…
1000 χτυπήματα!!!!
Πριν από λίγο ο μετρητής έδειξε 1000 views και αφορμή τούτου θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς τους αναγνώστες και φίλους που με στηρίξατε σε αυτό μου το νέο τόλμημα. Ελπίζω να σας έχω κοντά μου και στην συνέχεια,προσπαθώντας να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης και των προσδοκιών σας!!!
Σας ευχαριστώ όλους θερμά!!!
Η επανάσταση του αυτονόητου!
Πρίν από μερικές μέρες παρακολούθησα στην τηλεόραση,την ομιλία του ΓΑΠ στο ξενοδοχείο Caravel,όπου με περίσσεια περηφάνια ενημέρωνε τους λοιπούς “φίλους” του κόμματος για τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης ενώ παράλληλα ευαγγελιζόταν την νέα τάξη πραγμάτων,μέσω των πολιτικών που έχει χαράξει σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους άρχοντες!Και ενώ δεν έχουν στεγνώσει τα δάκρυα από τον άδικο χαμό των 2 αστυνομικών στο μακελειό του Ρέντη,τα μουδιασμένα αντανακλαστικά της κοινωνίας αντιδρούν για δικαιοσύνη και εξιλέωση ταυτόχρονα!!!Μήπως αυτό που όλοι φωνάζουμε,απαιτούμε και προσδοκούμε,είναι αυτό που ο κάθε νοήμων και λογικός άνθρωπος θα έπραττε σε ανάλογη περίπτωση,δηλαδή το αυτονόητο;
Ο αρχηγός της αγέλης
Δεν σας κρύβω ότι με δυσαρέστησαν πολύ τα νέα σχετικά με την υγεία του CEO της apple Steve Jobs που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου εδώ και λίγα 24ωρα.Δεν είναι νέο ότι ο ισχυρός ανδρας της apple αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια (από το 2004 για την ακρίβεια) προβλήματα με την υγεία του,λόγος για το οποίο είχε αποσυρθεί κατά καιρούς από τα “κοινά”.
Τις τελευταίες μέρες όμως με τις φήμες να οργιάζουν και συγκεκριμένα με τα νέα για την κατάσταση της υγείας του —που σύμφωνα με αμερικάνικο tabloid,δίνουν στον Jobs μόλις λιγες εβδομάδες ζωής— να μην είναι ενθαρρυντικά ,ένα ερώτημα και ένας προβληματισμός εγείρονται στην παγκόσμια τεχνολογική κοινότητα.
Η apple τι θα κάνει χωρίς τον Steve Jobs;
Υπάρχει apple χωρίς Steve Jobs;
Ο καναπές μου και εγώ…
Όταν μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1896 ο Δρ. Σίγκμουντ Φροϋντ ξεκίνησε την αυτοψυχανάλυση του,τίποτα για τον πατέρα της ψυχανάλυσης δεν ήταν το ίδιο…
Ο κανόνας των εξαιρέσεων
Μιλούσα τις προάλλες με ένα φίλο στο Skype και λέγαμε για την “τύχη” (sic) μερικών να βγάζουν πολλά χρήματα.Υποστηρίζω φανατικά πως κάτι τέτοιες περιπτώσεις είναι σαν τo poker!!!Κάποιοι παίζουν για να παίζουν και κάποιοι άλλοι παίζουν με σύστημα για να κερδίσουν.Τελικά is it all about the money?Τόσο πολύ ανάγκη έχουμε την νίκη,ή μήπως λαχταρούμε να γίνουμε η εξαίρεση στον κανόνα που ευλαβικά εμείς και άλλοι τόσοι επιβεβαιώνουν καθημερινά;Μήπως το στατιστικό κομμάτι όλων αυτών των εξαιρέσεων αντιστοιχεί σε ένα μικρό % ποσοστό,που ακριβώς επειδή υπάρχουν αυτοί οι κανόνες όλοι μας προσπαθούμε να αποτελέσουμε(ή και όχι) κομμάτι των εξαιρέσεων;Ας προσπαθήσω να γίνω πιο σαφής…
