Ο καναπές μου και εγώ…

Όταν μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1896 ο Δρ. Σίγκμουντ Φροϋντ ξεκίνησε την αυτοψυχανάλυση του,τίποτα για τον πατέρα της ψυχανάλυσης δεν ήταν το ίδιο…

…Γνωρίζω εκ προημίου ότι πολλοί φίλοι και γνωστοί είναι κατά της ψυχανάλυσης αλλά αυτό δεν είναι το θέμα που θα διαπραγματευτώ μαζί σας.Περισσότερο θα σταθώ στο γεγονός ότι ο Φροϋντ έβαλε τον εαυτό του από την θέση του εξεταστή στην θέση του εξεταζόμενου,ξαπλωμένος πάνω στον περίφημο ψυχαναλυτικό καναπέ του!!!

Παραθέτω μια ιστορική ανακρίβεια σχετικά με τον καναπέ που ο ουσιαστικός του ρόλος δεν ήταν η χαλάρωση του ασθενούς αλλά η όχι απ’εθείας επαφή του Γιατρού με τον ασθενή.

Όμως αυτή η λεπτομέρεια είναι και η πιο καθοριστική για την διαδικασία στην οποία υποβάλλοταν ο ασθενής (ή ψυχαναλυόμενος αν προτιμάτε).Γιατί στον καναπέ αυτόν έπρεπε να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με το Εγώ του,τα σκοτεινά σημεία της ψυχής του και όχι με ένα άγνωστο μέχρι πρότεινος άτομο.Δηλαδή ο ψυχαναλητής παιζει περισσότερο συντονιστικό ρόλο παρά πρωταγωνιστικό.Ο καναπές κάνει το παιχνιδι!!!

Επανέρχομαι στην αρχή.Ο Φροϋντ όταν ξάπλωσε στον καναπέ ηρθε αντιμέτωπος με τους δαίμονες του,τις ερινύες που μετετράπηκαν σε σύμπλεγμα ενοχής λόγω του θανάτου του πατέρα του.Έυλογα θα ρωτήσει κάποιος….”μα δεν μπορούσε οποιαδήποτε στιγμή να κάνει αυτοψυχανάληση εφόσον είχε τα γνωστικά προαπαιτούμενα;”

Θα δανειστώ κάποια κομμάτια από την επιστήμη μου,απαντώντας την παραπάνω ερώτηση λογικής.Πολλές φορές ένα κτήριο που είναι καλαίσθητο εσωτερικά,και δεν φαίνεται να έχει ρωγμές δεν σημαίνει ότι απαραίτητα είναι στατικά επαρκές.Πρέπει να γίνουν κάποιοι έλεγχοι που σε μερικές περιπτώσεις όντας καταστροφικοί το καθιστούν προσωρινά μη κατοικήσιμο.

Δηλαδή να το θέσω απλά,όλοι μας είμαστε εν δυνάμει κατοικήσιμα κτήρια αλλά πολλές φορές γεγονότα και καταστάσεις οδηγούν στην “κατάρρευση” μας.Αυτό γιατί μέσα μας έχουμε αφήσει στην άκρη τους ελέγχους για την κοινωνική/στατική μας επάρκεια αλλά φροντίσαμε να βρούμε πολλούς λογους για την ανεπάρκεια των γειτονικών μας “κτηρίων”!!!Έχουμε ξεχάσει να καθήσουμε στον καναπέ μας και να δούμε κατάματα το τι συμβαίνει και καταρρέουμε,σπάμε ψαθυρά σε χιλιάδες μικρά κομμάτια συμπαρασύρωντας και άλλους μαζί μας!!!Γιατί πολύ απλά συμβιβαστήκαμε.Κάτι μέσα μας παραμερίστηκε,κάτι σκοτώθηκε,κάτι δεν τελείωσε και καλούμαστε σε αυτό το σαθρό θεμέλιο να χτίσουμε μια “βιτρίνα” καλαίσθητη που θα έχει “στα σχέδια” ΄χωρο για πολλούς αλλά στην πραγματικότητα  θα έχει καταληφθεί από όλο αύτο το δυσμενές φορτίο που αρνούμαστε να το ξαπλώσουμε στον καναπέ μας και να το διαπραγματευτούμε.

Η δική μου προσπάθεια συνεχίζεται με αβέβαια αποτελέσματα αλλά το συμπερασμα είναι το εξής.Ο καναπές μου είναι εδώ και θα με δέχεται πάντα όπως και να είμαι ότι και να έχω κάνει με μια και μόνο προϋπόθεση:

Ανάλυσε το!!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s