Η σχεδία του Βούδα

Μια από τις διδασκαλίες του Βούδα είναι η γνωστή (εκ των υστέρων ομολογώ όχι σε πολλούς) , η διδασκαλία της “σχεδίας” η οποία λέει :

ένας ταξιδιώτης έβλεπε μια μεγάλη έκταση νερού, του οποίου η εγγύς όχθη ήταν επικίνδυνη και τρομακτική και η απώτερη όχθη του ήταν ασφαλής και δίχως φόβο, αλλά δεν υπήρχε ούτε πορθμείο ούτε γέφυρα. Κατόπιν, αφού το συλλογίστηκε αυτό, μάζεψε χόρτα, κλαδιά, κλαδάκια και φύλλα και τα χρησιμοποίησε για να φτιάξει μια σχεδία, υπό την αιγίδα της οποίας, και καταβάλλοντας προσπάθειες με τα χέρια και τα πόδια του, έφτασε σώος στην αντίπερα όχθη. Τότε, όταν πλέον είχε περάσει απέναντι, σκέφτηκε: “Αυτή η σχεδία μού ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη καθώς χάριν σε αυτή έφτασα σώος στην αντίπερα όχθη· ας υποθέσουμε ότι την έβαζα στο κεφάλι μου ή την έπαιρνα στον ώμο μου και πήγαινα εκεί που θέλω να πάω;”

Με αυτήν του την διδασκαλία ήθελε να δείξει ότι τα “κλαδάκια”, τα “φύλλα” και τα λοιπά δομικά στοιχεία της σχεδίας η οποία χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία να περάσει τον ταξιδιώτη απέναντι, στην πραγματικότητα αντιπροσωπέυουν κάτι άλλο.

Αντιπροσωπεύουν τις ιδέες , απόψεις και την εν γένει στάση ζωής με την οποία πορευόμενος ο ταξιδιώτης κατάφερε να περάσει στην απώτερη όχθη με επιτυχία, μέσα από την μεγάλη έκταση του νερού. Το δίλλημα και η ουσία της διδασκαλίας έγκειται στο “μετά”. Δηλαδή τι γίνεται με αυτές τις ιδεολογίες, τάσεις και συνήθειες που βοήθησαν τον ταξιδιώτη στην δύσκολη ομολογουμένως πορεία προς την απένταντι όχθη;;

Είναι χρήσιμες ώς έχει ή θα έπρεπε η σχεδία να αποδομηθεί προκειμένου τα βασικά δομικά της συστατικά να αποτελέσουν μια άλλη πιο χρήσιμη κατασκευή;; Ένα σπίτι , ή ένα κρεβάτι , ή ένα εργαλείο με το οποίο μπορεί να επιβιώσει ;;

μόνο οι πιο σοφοί και οι πιο ανόητοι δεν αλλάζουν

Κομφούκιος

Με σκεπτικισμό παρακολουθώ την προεκλογική περίοδο που όμως απαρτίζεται από ταξιδίώτες με σχεδίες στην πλάτη προσπαθώντας να πείσουν ότι δεν είναι ανόητοι αλλά σοφοί . Αυτό που όμως δεν γνωρίζω , είναι πόσοι από τους απλούς πολίτες έχουν καταλάβει την ανάγκη για την αποδόμηση της σχεδίας , γιατί μέχρι πρότεινως όλοι επιμένουν ότι αυτή πρέπει να παραμείνει στην πλάτη είτε γέρνοντας αριστερά-δεξία ή στο κέντρο παρόλο που το βάρος της αποδεικνύειται δυσβάσταχτο .

Αλλαγή ιδεολογίας, λένε μερικοί , αλλαγή νοοτροπίας λένε κάποιοι άλλοι. Το αποτέλεσμα όμως είναι παράλληλοι δρόμοι χωρίς καμία σύγκλιση εμμένοντας στις θέσεις της “επικίνδυνης όχθης” . Σε 6 μέρες δίνεται σε όλους μας μια ευκαιρία να αποδείξουμε κατά πόσο θέλουμε να κρατήσουμε την εμπειρία και τα δομικά στοιχεία την σχεδίας και να δημιουργήσουμε κάτι καινούριο χωρίς τους φόβους της επισφαλούς όχθης αλλά με την σιγουρία και το νέο ξεκίνημα που προσφέρει η ασφαλής.

Δεν χρειαζόμαστε περισσότερες γνώσεις, αλλά περισσότερη σοφία. Και η σοφία απορρέει από την παρατήρηση

Βούδας

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s