Το αντιντόπινγκ της κρίσης

Το 2012 είχε κατά την γνώμη μου κάποιες αξιοσημείωτες ειδήσεις και εξελίξεις σε διαφορετικούς , αλλά όχι και τόσο ξένους μεταξύ τους τομείς της κοινής ζωής. Από τις πιο σημαντικές ξεχωρίζω την αποκάλυψη του σκανδάλου ντόπινγκ του αμερικανού Lance Armstrong και πώς κατάφερε να κερδίσει 7 γύρους Γαλλίας (το κορυφαίο κατά πολλούς ποδηλατικό event του πλανήτη) κάνοντας αυτό που στην προ κρίσης Ελλάδα ήταν το status quo της κυρίαρχης νοοτροπίας. Δηλαδή ξεγελούσε παραδειγματικά και κατ’εξακολούθηση το σύστημα.

Πως όμως έγινε το Livestrong Liestrong;;;

Ο Lance Armstrong από τις πρώτες κιόλας επαγγελματικές του εμφανίσεις έδειξε ότι έχει την στόφα του πρωταθλητή. Οι νίκες του στον γύρο της Γαλλίας, οι διαφημίσεις, οι σπόνσορες και η δόξα προμήνυαν μια πολλά υποσχόμενη καριέρα. Όλα αυτά μέχρι που διαγνώσθηκε με καρκίνο στον προστάτη. Όμως η είδηση της ασθένειας στον Armstrong πέραν από το τραγικό της υπόθεσης έδωσε μια ευκαιρία να λανσαριστεί το γνωστό σε όλους βραχιολάκι με την επιγραφή livestrong επάνω, τα έσοδα του οποίου πηγαίνουν στο ομώνυμο ίδρυμα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Η προσωπικότητα του Armstrong δεν θα μπορούσε να είναι πιο εμπνευσμένη για την προώθηση του εγχειρήματος που ομολογουμένως έχει επιτύχει. Όλα δείχνανε έναν άνθρωπο μαχητή με πείσμα και θέληση και πάνω από όλα νικητή (κατάφερε να ξεπεράσει την ασθένεια του).

Τι γίνεται όμως με τα νέα δεδομένα;;

Οι τελευταίες εξελίξεις κάνουν λόγο για έναν “στρατό” από γιατρούς ντόπινγκ, λαθρεμπόρους ουσιών και άτομα μέσα και έξω από την ομάδα με κατάλληλες διασυνδέσεις σε καίρια πόστα. Όμως αυτό που πραγματικά με εξέπληξε ήταν η κινητή μονάδα μετάγγισης αίματος που είχε μαζί του καθώς και τα “καθαρά” από ουσίες δείγματα , έτοιμα για χρήση την κατάλληλη στιγμή. Δεν σταματάει όμως εδώ το παραμύθι!! Λαδώματα, εκβιασμοί και απειλές για αποκαλύψεις για τους συναθλητές του είχε επίσης το μενού του Lance που πλέον το fairplay του το επιμελήθηκε (όπως φαίνεται) η ιταλική μαφία.

Μετά τους τελευταίους Ολυμπιακούς αγώνες όπου τα σκάνδαλα για ντόπινγκ και οι καταγγελίες εκατέρωθεν στις ομάδες των φαβορί (ας μην κρυβόμαστε, οι Κινέζοι και οι Αμερικάνοι κοντράρισαν τις ικανότητες τους στην ντόπα στα ίσα) με γέμισαν αηδία για την άλλοτε θετική γνώμη που είχα για αυτό το τόσο ξεχωριστό αθλητικό γεγονός. Από την άλλη ένιωσα περηφάνεια για τις επιτυχίες των αντιστοίχων Παραολυμπιακών αγώνων και της Ελλάδας γιατί αυτές οι επιτυχίες είναι προϊόντα ανόθευτων προσπαθειών από αθλητές που βάζουν πρώτα την συμμετοχή (όπως και στους αρχαίους Ολυμπιακούς αγώνες) και μετά της διάκριση. Απέδειξαν στον αγωνιστικό πεδίο ,όπως όμως και αποδεικνύουν στην καθημερινότητα τους πως είναι να ταξιδεύεις στον δύσκολο δρόμο όχι από επιλογή , αλλά από αναγκαιότητα. Φυσικά τα επιτεύγματα τους δεν αποτελούν παράδειγμα για τους πολλούς γιατί πολύ απλά οι σπόνσορες και τα φράγκα στοχέυουν στον “υγιή” αθλητισμό.

Αλλά όπως στους αγώνες έτσι και στην καθημερινή ζωή οι αλλοτινοί πετυχημένοι / φτασμένοι αποκαθηλώνονται βιαίως με σκάνδαλα διαφθοράς , βρωμιάς ,κλεψιάς και ότι άλλο βγει από τα μαγικά καπέλα των ειδήσεων. Δηλαδή για να καταλάβω καλά: όταν όλοι συνωμοτικά γνωρίζαμε πως όλοι αυτοί απέκτησαν όλα αυτά που απέκτησαν αντί να τους “αποκλείσουμε” τους αναδείξαμε σαν ήρωες και πρωταθλητές στον συστημικό στίβο; Γιατί δεν τους έπιασε το αντιντόπινγκ της κοινωνικής ηθικής; Γιατί σχεδόν κανείς δεν ενοχλήθηκε από την άδικη (sic) δόξα τους;;

Πολύ απλά γιατί κάποιοι θα θέλαμε να δοξαστούμε αλλά χωρίς να προσπαθήσουμε αρκετά. Να κερδίσουμε χωρίς να μοχθήσουμε, να νικήσουμε χωρίς να το αξίζουμε , να λάβουμε χωρίς να το δικαιούμαστε. Δυστυχώς όλη αυτή η νοοτροπία βρίσκει ακόμη και σήμερα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς μιμητές και μάλιστα αναδεικνύει μια νέα διάσταση στο φαινόμενο. Αυτή της αναγκαιότητας ύπαρξης του. Δηλαδή πριν κλέβαμε,ξεγελούσαμε και λαδώναμε γιατί έτσι γινότανε από όλους ενώ σήμερα κλέβουμε,ξεγελάμε και λαδώνουμε προκειμένου να αντισταθμίσουμε την αδικία που υφιστάμεθα από το “πολιτικό σύστημα” . Φυσικά όποιος βρίσκεται απέναντι θέλει και απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία του παραβάτη. Φυσικά θα πει κανείς κάποιοι μηχανισμοί και κάποιες διαδικασίες θα κινηθούν . ΛΑΘΟΣ !!! Η ύπαρξη του αντιντόπινγκ στον αθλητισμό όσο και των νόμων στην κοινωνία,αποτελούν το θεσμικό κομμάτι που συμπληρώνει το παζλ του colpo grosso της ιδεολογίας που επιβάλει την αναρρίχηση στην κορυφή πατώντας επί πτωμάτων και ορίζει της φιλίες και τις συνεργασίες με βασικό γνώμονα το συμφέρον.

Ίσως κάποτε να μάθουμε τις βασικές διαφορές μεταξύ του να γνωρίζεις τον θεσμό του faiplay , από να τον υπηρετείς και με τι τρόπο και όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί μέσα στον πυρήνα του κρύβονται βαθύτερες αξίες , που δεν ντοπάρονται ούτε μπορούν να αγνοηθούν, αλλά είναι εκεί να μας θυμίζουν τι πραγματικά μπορεί να επιτευχθεί όταν εμείς ως σύνολο και ο καθένας ξεχωριστά με τις δυνάμεις του το διεκδικήσει. Τότε ο δύσκολος δρόμος θα είναι συνειδητή επιλογή και όχι επιβαλλόμενη αναγκαιότητα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s