Η διαπραγμάτευση της Μαρμότας

f95a128d02dc6b81d27f3301afcee7cb
Mήπως ο Bill Murray θα τα πήγαινε καλύτερα με τη διαπραγμάτευση;

Πάσχα 2016 ή Πάσχα 2015 έχουμε; Κάτι δεν μου κάθεται καλά!! Ίδια κυβέρνηση, σε διαπραγμάτευση, ίδιες δικαιολογίες, μέχρι και ίδιες λέξεις κλειδιά. Πολιτική λύση, είμαστε πολύ κοντά στη συμφωνία και στο βάθος Grexit. Με το δίκιο του θα αναρωτηθεί κάποιος, μήπως η διαπραγμάτευση γίνεται από τον Bill Murray στη μέρα της μαρμότας;;

Τι άλλαξε

Κοιτώντας πίσω στο 2015 την ίδια χρονική περίοδο, θυμόμαστε τον Γιάνη (με ένα ν αλλά πολλά εγώ) να τρίζει τα δόντια στον Γ.Νταίσελμπλουμ και να ρίχνει άκυρο στην τότε τροϊκα και ρίγος εθνικής υπερηφάνειας διαπερνούσε τους περήφανους αριστερούς ψηφοφόρους. Σήμερα ένας μετριοπαθής Τσακαλώτος μας διαβεβαιώνει ότι όλα βαίνουν καλώς αλλά η ερμηνεία του δεν πείθει κανένα σε αντίθεση με τον προκάτοχο του που άνετα διεκδικούσε οσκαρ. Η δημιουργική ασάφεια και η θεωρία παιγνίων, έδωσε τη θέση της στην σκληρή διαπραγμάτευση στο Χίλτον με την τροϊκα (που σημειωτέον έγινε αγώνας να μετονομαστούν προσωρινα σε “θεσμούς”). Οι περιπτώσεις των βυσματικών διορισμών,  των “ξεχασμένων” εκατομμυρίων και των ανακριβών πόθεν έσχες, δεν δήμιουργησαν πολιτικό σεισμό όπως υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί πολύ απλά τα φαινόμενα προέρχονταν από το στρατόπεδο των κυβερνώντων. Η ελπίδα ήλθε είδε και απήλθε.

Τι δεν άλλαξε

Από την άλλη η στάση της Ευρώπης και του ΔΝΤ παραμένει άτεγκτη και ενάντια στις προθέσεις τις ελληνικής πλεύρας για εξέυρεση πολιτικής λύσης που να εμπεριέχει διευθέτηση για το χρέος γεγονός που αδυνατίζει την διαπραγματευτική δύναμη της ήδη “προσχηματικής”  σε πολλά σημεία διαπραγμάτευσης (ασχέτως αν επιχειρήθηκε το προσφυγικό να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης για ευνοϊκοτερη μεταχείρηση και ηπιότερα μέτρα). Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να κυνηγά τα φαντάσματα της διαπλοκής και της διαφθοράς (όποτε φυσικά δεν τον εξυπηρετούν) και σε συνδυασμό με τη μη ουσιώδη αντιπολίτευση (ο Κυριάκος θέλει αρκετά χμ για να αποκτήσει αέρα αρχηγού) συνεχίζεται το θέατρο του παραλόγου με εικόνες που στην καλύτερη δεν θυμίζουν κοινοβούλιο αλλά θέατρο σκιών. Το χαρτί της παραίτησης του Τσίπρα πέρα από φανερή μπλόφα του ιδίου (ο ίδιος είχε πει ότι δεν ειναι πρωθυπουργός “παντός καιρού”) εκθέτει την εικόνα της χώρας στον απόηχο του σκανδάλου της διαρροής από τα Wikileaks . Αλλαγή όρων αλλά στρατηγική ίδια. Που μας οδηγεί αυτή η τακτική; Άγνωστο. Το καράβι έχει καπετάνιο και αν ναι είναι στο τιμόνι;  Το πάμε; Μας πάει; Ποίος ξέρει. Ως το καλοκαίρι και τότε ποιος θα δώσει λύση;

Τι θα αλλάξει

Όποιος διαβάζει έστω και λίγο ξένο τύπο θα διαπιστώσει ότι οι Ευρωπαίοι έχουν κουραστεί μαζί μας και αυτό διότι οι συχνές απαιτήσεις για ελάφρυνση των μέτρων και ότι ο λογαριασμός δεν βγαίνει , όσο αληθινά και δίκαια να είναι σαν αιτήματα, σκοντάφτουν πάνω στην απροθυμία μας να συγκρουστούμε με την κατεστημένη νοοτροπία που μας χρεωκόπησε εξ αρχής. Αυτό δεν χτυπήθηκε από καμία κυβέρνηση και οι εταίροι μας το ξέρουν . Αυτό όμως δεν τους ενδιαφέρει. Δεύτερη ευκαρία δε θα υπαρξει και όσοι πιστεύουν ότι το προσφυγικό είναι το ισχυρό μας χαρτί, θα βρεθούν προ εκπλήξεων. Η Ευρώπη ανησυχεί πλέον για το Brexit και αυτό είναι το μεγάλο της στοίχημα. Σε περίπτωση που αυτό πραγματοποιηθεί οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες για την πορεία της Ευρώπης και σε ότι αφορά την Ελλάδα, θα γραφτεί το φινάλε του 6ετούς “ελληνικού δράματος”.

Αλλάξτε όσο είναι καιρός γιατί το καλοκαίρι (του 2015;) δεν είναι μακριά.

Well, what if there is no tomorrow? There wasn’t one today.

Bill Murray, Groundhog Day

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s