Σωρραίοι ως Έλληνες

Δε θα ήταν υπερβολή να χαρακτηρίσω “Σωρρεία” (επίτηδες το δεύτερο “ρ”) τις αποκαλύψεις σχετικά με την οργάνωση του Αρτέμη Σώρρα ή μάλλον όπως του ιδίου του αρέσει να αυτοπροσδιορίζεται ως “εκτελεστής του καθεστώτος”. Φυσικά οι ψυχραιμότεροι καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά, μα καθόλου καλά. Όχι με τον Σώρρα προφανώς, αλλά με τους συνέλληνες που αποφάσισαν ότι αυτή η κίνηση τους εκφράζει “πολιτικά”.

Μα φυσικά το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος αποφάσισε να κάνει πολιτική κίνηση και να τάξει ότι τάζεται και δεν τάζεται, βασιζόμενος στην γοητεία της αοριστίας και των απίστευτα υψηλών προσδοκιών για γενικό ξεχρέωμα, θεραπεία του καρκίνου, καταπολέμηση της τριχόπτωσης και δεν ξέρω εγώ τι. Το πρόβλημα δεν είναι ποτέ το τι τάζεις. Πολλές σχέσεις βασίστηκαν πάνω σε σαθρά θεμέλια, μπολιασμένα με ψεύτικες υποσχέσεις και το σημαντικότερο: όσο πιο μεγάλο το παραμύθι, τόσο πιο εύκολα καταπίνεται.

Οι οπαδοί και τα μέλη της οργάνωσης του Σώρρα δε πιστεύω ότι στερούνται βασικής λογικής, όσο ακραίο και αν ακούγεται αυτό. Στην περίπτωση όμως της συντριπτικής πλειοψηφίας, τα μέλη της οργάνωσης είναι άνθρωποι εξαθλιωμένοι οικονομικά, εξαπατημένοι, σε μια κατάσταση που δεν τους επιτρέπεται να σκεφτούν λογικά. Κερασάκι στην τούρτα, ο συμπαντικός όρκος που δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις, υπό το φόβο μετατροπής των οστών τους σε αστρική σκόνη (όντως έτσι λέει).

Ύστερα από όλα αυτά τα 600 δις, ακούγονται πταίσμα μπροστά στα τόσα μύρια (ή μήπως δις;) υποσχέσεων και καταπιστευμάτων. Εν τέλει οτιδήποτε προκαλεί τη νοημοσύνη μας, δεν κρίνεται πάντοτε με τους όρους της λογικής και της τεχνοκρατικής αντίληψης. Αντιθέτως επικρατεί το συναίσθημα και το θυμικό όπου στο πρόσωπο του Σώρρα κάποιοι βλέπουν ένα εχθρό του συστήματος, που δε μασάει να τα βάλει με τους πολιτικούς ταγούς και τη στιγμή που αυτοί προσπαθούν να εξηγήσουν ότι θαύματα δε γίνονται (ακόμη και αυτοί που είχαν αυταπάτες), όσο αυτός χτυπιέται, τόσο θα θεριεύει και θα φλερτάρει με ποσοστά που τον τοποθετούν στο κοινοβούλιο.

Σώρρες υπάρχουν λογής και λογής. Κάποιο φαίνονται, κάποιο όχι, αλλά ο στόχος όλων κοινός: Η εκμετάλλευση του εξαπατημένου, εξαθλιωμένου πολίτη που με το μανδύα του ελευθερωτή θα οδηγήσει τη χώρα σε ένα νέο χρυσό αιώνα. Ο τρόπος αυτός υπήρξε προσφιλής μέθοδος αρκετών Σω(τη)ρρων και πάντοτε οι πρόθυμοι “εξαπατημένοι” θα βρίσκονται εκεί για να τους ισχυροποιήσουν. Όλοι τους τμήματα μιας κοινωνίας στα πρόθυρα του κοινωνικού αυτοματισμού, που αναζητά τους “Βασιλιάδες” της ως αντίδοτο για την αυτοσυντήρηση του πληγωμένου εγώ της, πετυχαίνοντας το αντίθετο, μόνο και μόνο για να σταθεί στο τέλος της ημέρας στον καθρέφτη για να διαπιστώσει ότι αυτοί ήταν ανέκαθεν γυμνοί.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s