Οι πατέρες της ήττας

εκλογες

Όταν ο John F. Kennedy έλεγε τη σοφή τούτη ρήση, σίγουρα δεν είχε στο μυαλό του την Ελλάδα του 2019. Και όμως περισσότερα από 70 χρόνια μετά έρχεται σε μια κομβική συγκυρία για τον τόπο, να επαναπροσδιοριστεί στα νέα πολιτικά δεδομένα.

Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε με μια νίκη που έχει τα χαρακτηριστικά θριάμβου για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναδεικνύει μια πλευρά του εκλογικού σώματος που δεν μπορούσε να σκιαγραφηθεί ούτε από δημοσκοπήσεις, ούτε από τάσεις.

Το ότι οι πολιτικές εκατέρωθεν καθορίζονται και προσδιορίζονται από το τι θα περάσει στον κόσμο, εγκαθίδρυσε μια ρητορική στον πολιτικό λόγο η οποία πολύ γρήγορα μετετράπη σε καφενειακό διάλογο. Επικοινωνιακά υπήρχε η αίσθηση ότι οι μαγκιές και οι τραμπουκισμοί και μάλιστα εντός του Ελληνικού κοινοβουλίου περνούσαν στον κόσμο ως μια εικόνα το λιγότερο αποκρουστική

Ωστόσο πολύ γρήγορα η κατάσταση εκτροχιάστηκε.

Το διχαστικό κλίμα που είχε τα χαρακτηριστικά μιας “ταξικής πάλης” δεν άργησε να οδηγήσει τον κόσμο σε έναν διχασμό ο λόγος του οποίου θύμιζε άλλες εποχές.

Κάτι έπρεπε να γίνει.

Το μήνυμα των Ευρωεκλογών ήταν σαφές και προς τις δυο κατευθύνσεις.

Ο λαός αγανάκτησε τόσο που δεν εξαγοράζεται με έκτακτες παροχές και υποσχετικές. Χαρακτηρίστηκε φασίστας, ακροδεξιός και είχε υποστεί τόση προπαγάνδα που κανείς θα νόμιζε ότι ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν. Σε ένα σύμπαν όπου η κυβερνητική αλαζονεία είναι ηθικό πλεονέκτημα, η μαγκιά χαρακτηρίζεται ευθύτητα και η διαπλοκή ευφυολόγημα της μονταζιέρας της κακής αντιπολίτευσης.

Έτσι ύστερα από 2 Κυριακές όπου το μήνυμα της κάλπης έδωσε σαφές πολιτικό μήνυμα, η ανασύνταξη και η αυτοκριτική κρίνονται απαραίτητες. Οι πατέρες της νίκης είναι πολλοί αλλά η ήττα του κυβερνώντος κόμματος δεν είναι ορφανή.

Οι πατέρες της ήττας σίγουρα ήταν κουφοί, γιατί δεν μπόρεσαν να ακούσουν την μεσαία τάξη που τόσο βίαια χτυπήθηκε….σε βαθμό που δεν της αναλογούσε.

Οι πατέρες της ήττας ήσαν τυφλοί γιατί δεν μπόρεσαν να δούνε τις επιπτώσεις της εξωτερικής πολιτικής τους σε ένα μεγάλο τμήμα του λαού.

Οι πατέρες της ήττας ήσαν αλαζόνες γιατί πίστεψαν ότι ο λαός έχει τόσο σιχαθεί το “παλιό” και το “σάπιο” που δε θα ξανάδινε την εξουσία σε αυτούς που ευθύνονται για τα δεινά του.

Όμως το χειρότερο όλων χαρακτηριστικό ήταν ότι οι πατέρες της ήττας είπαν ψέμματα σε έναν λαό που έψαχνε απεγνωσμένα μια θεραπεία στη μακροχρόνια ασθένεια του, αλλά κατέληξε να πίνει από το νερό του Καματερού.

Ίσως για αυτό το λόγο η ήττα επιδιώκει να είναι ορφανή.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.